Ανάμεικτα συναισθήματα μας άφησε η σημερινή αναμέτρηση κόντρα στον Παναιτωλικό σε ένα γήπεδο βούρκο που μόνο ποδόσφαιρο δεν μπορούσε να παιχθεί. Τόσο στην εμφάνιση της ομάδος όσο και στον βαθμό που κερδήθηκε δύσκολα μπορεί κανείς να πει αν θα βάλουμε θετικό ή αρνητικό πρόσημο. Η συνέχεια όμως του πρωταθλήματος και τα 2 συνεχόμενα εντός έδρας παιχνίδια με Πανιώνιο και Βέροια θα είναι αυτά που θα κρίνουν κατά πόσο βαθμοί ισοπαλίας απέναντι σε ομάδες σαν τον αήττητο εντός έδρας Παναιτωλικό ή τον εξαιρετικό Ατρόμητο που υποδεχθήκαμε πριν μερικές αγωνιστικές είναι πολύτιμοι ή όχι.
Αν και περιμέναμε αλλαγές σήμερα ο Σούλης Παπαδόπουλος κατάφερε να μας αιφνιδιάσει με ένα αρκετά περίεργο σχήμα και παίκτες να αγωνίζονται σε θέσεις που δεν τους έχουμε ξαναδεί. Έστω και έτσι όμως φάνηκε ότι κάποιοι παίκτες δεν μπορούν με πρώτο και καλύτερο τον Γ.Παπαδόπουλο που και σήμερα αν και αγωνίστηκε 73' ζήτημα να ανακατεύτηκε σε 3-4 φάσεις... Ενώ και ο Πουλίδο αν και έδωσε μάχες θα περίμενα να προσφέρει περισσότερα σε ένα παιχνίδι που πήγε στη δύναμη. Κατά τα άλλα ο αμυντικός προσανατολισμός της ομάδος, ο κακός αγωνιστικός χώρος η ποιότητα και το πείσμα που έδειξαν οι παίκτες του Παναιτωλικού έκαναν στο δεύτερο ημίχρονο το γήπεδο να γέρνει προς την εστία μας και το ότι κρατήσαμε την εστία μας ανέπαφη ήταν πραγματικά ευτύχημα. Καθοριστικό ρόλο στην πορεία του αγώνα έπαιξε ο ατυχής τραυματισμός του Μπουγαϊδη που και σήμερα αποτελούσε σημείο αναφοράς για την άμυνα μας και υπήρχε μια σιγουριά στα μετόπισθεν. Πέρα από τον βαθμό της ισοπαλίας σήμερα μπορούμε να κρατήσουμε την επάνοδο του Βαγγελή που ήταν αρκετά καλός στα αμυντικά του καθήκοντα, το ντεμπούτο του μαχητικού Τσιάρα αλλά και την παρουσία των Νταμαρλή και Γιαννίτση με τον Γιαννίτση να αρχίζει να αποκτάει μια σταθερότητα. Μανιάς, Μπακασέτας και Τσουμάνης, τρέξανε, προσπαθήσανε, παλέψανε αλλά η ομάδα ήταν απελπιστικά κομμένη στα 2 και το γήπεδο δεν βοηθούσε την αντεπίθεση. Το ίδιο φυσικά δεν μπορούμε να πούμε για τον Σουνά που αν και μπήκε σε χρονικό σημείο που η ομάδα είχε οπισθοχωρήσει υποτίθεται ότι ένας παίκτης έρχεται από τον πάγκο για να προσφέρει το κάτι παραπάνω. Ευχάριστη έκπληξη ήταν και ο Σ.Διούδης σήμερα που δεν φοβήθηκε και είχε πολλές επιτυχημένες εξόδους παρόλο που ο Γιάχος προσπάθησε να τον βγάλει μοιραίο. Πάντως με γνώμονα τον κακό αγωνιστικό χώρο τελικά οι επιλογές του Σ.Παπαδόπουλου(εκτός του Γ.Παπαδόπουλου) αποδείχθηκαν σωστές μιας και έβγαλαν δύναμη και πάθος που ήταν απαραίτητη σε αυτό το παιχνίδι.
Το αν μας φθάνουν τα πονταλάκια θα φανεί από τις επόμενες αγωνιστικές, εκεί που θα πρέπει από τώρα να προετοιμαζόμαστε για μια δυναμική παρουσία του κόσμου. Κάτι φαίνεται να αλλάζει στην ομάδα με τις νέες μεταγραφές και αν στον σημερινό ΑΡΗ βάλουμε τους Τάτο και Καμινιώτη και ίσως και τον Ψυχογιό την επόμενη αγωνιστική τότε μπορεί η πολυπόθητη νίκη να έρθει. Και αν έρθει επιτέλους η νίκη τότε σίγουρα η ψυχολογία θα αλλάξει και θα δούμε έναν πολύ διαφορετικό ΑΡΗ. Είμαστε ακόμη ζωντανοί και θα παλέψουμε μέχρι το τέλος!